inloggen of maak zelf een dagboek

 

Dagboek: Blije kinderen

Afgelopen vrijdag hebben we met het door medereizigers ingezamelde geld spullen gekocht voor Sizanani. Speelgoed voor de kinderen en verzorgingsmateriaal voor de home based caregivers.

Bij de Makro (jahoor, ook hier) hebben we 10 hoelahoeps gekocht, een volleybalnet, 5 ballen voor de meisjes en meer gumboots. Jabu had al voetballen voor de boys gekocht en gumboots. Met de gumboots (rubber laarzen) kunnen de kinderen een speciale dans doen, die kennelijk voortkomt uit de mijnindustrie waar de mannen vroeger (en ook nu nog) in werkten en zich vermaakten met muziek door te dansen en met de handen te klappen op de laarzen. Woensdag - morgen dus - krijgen we een demonstratie. Verder hebben we vaseline gekocht, deepheet rub (een soort van Tantum voor de oudere patienten), maar ook nog spulletjes voor in de keuken: nieuwe messen, houten roerlepels etc. Alles formaatje BIG want de pannen zijn hier ook huge. Koken voor 300 kinderen is echt een geweldige prestatie van de Sowetaanse vrouwen die hier dagelijks werken.

Afgelopen maandag (gisteren dus, ik begin besef van tijd een beetje kwijt te raken, dat is een goed teken) hebben we het speelgoed voor het eerst uitgedeeld aan de kinderen. Geweldig om te zien hoe je met weinig spullen kinderen zo blij kunt maken! Elizabeth Rapuleng - de initiatiefnemer van Sizanani - vertelde ons dat al. Kinderen die er komen voor eten willen vaak niet terug naar huis, omdat het daar niet fijn is. Ik heb de buurten gezien, geloof me, in veel hutjes zoals hier willen wij onze fiets niet eens stallen...

Toekomstplannen?
Om de vraag van Sandra te beantwoorden: ik wil zeker meer van dit soort werk doen, wellicht dus ook voor langere tijd. Of het hier is, weet ik nog niet. Ik vind het behoorlijk heftig om hier te zijn. Dat komt door een aantal zaken:
- elke dag praat je Engels, Nederlands, Zulu en Suthu
- elke dag leer je nieuwe mensen kennen die van je willen weten hoe het met je is, hoe het in Nederland is, welke ervaringen we tot nu toe hebben. Ook bij ons gast gezin hebben we namelijk al twee keer een derde gast gezien en gesproken. Hartstikke leuk en tegelijk dus ook weer intensief
- daarmee raak ik ook het puntje privacy: dat woord kennen ze hier geloof ik niet zo goed. Een momentje voor jezelf vinden, zonder iemand om je heen, is er niet. De vrouwelijke Afrikaanse huisgenoten komen geregeld zonder kloppen onze slaapkamer inlopen. Begrijpelijk, want in de kast liggen spullen van de kinderen. Ook de privacy op het toilet is voor hen niet altijd heilig. Inmiddels is geloof ik wel duidelijk dat als wij de deur dicht doen, dat we liever niet gestoord worden. Tja, het is maar waar je opgroeit welke gewoonten je aanleert.
- de contrasten van arm en rijk zo dicht bij elkaar
- de stad, ik ben denk ik meer een natuurmens

Er zijn natuurlijk ook volop redenen om wel hier te blijven:
- er is hier nog zoveel te doen
- de kinderen zijn geweldig
- de volwassenen die wij hebben leren kennen vaak ook. Zeker het team van Phaphama vind ik erg goed.
- als je hier iets samen met de mensen wilt oppakken, kun je snel resultaat boeken
- het is hier toch ook nog weer erg westers, je zit niet in de middle of nowhere, dus een toilet :-) is altijd in de buurt.

Ik ben er nog niet over uit. Komt tijd, komt raad.

Sundowner
En daarmee heb ik denk ik gelijk een mooi bruggetje naar afgelopen weekend: de olifantenopvang lag in een prachtig natuurgebied. ` s Ochtends hoor je het geluid van vogels die wij in Nederland niet kennen. Je ziet ze ook vliegen. De vogels dan... in allerlei prachtige kleuren. En ja, dan die olifanten. Ik ben nooit zo dichtbij geweest, ik heb er zelfs een geborsteld. `s Avonds hebben we de beroemde Sundowner gedaan: een wandeling in de heuvels naar een mooie plek vanwaar je de zon kon zien ondergaan onder het genot van een lekker drankje. De wijn Peter is hier idd heerlijk!

Na afloop een supergezellige avond gehad: buiten gegeten bij de vuurkorf, met een flesje wijn `standby`. Daarna onder leiding van Jabu Afrikaanse liedjes gezongen en gedanst. Helemaal top. En daarna slapen in de beste accommodatie die ik in Zuid-Afrika heb meegemaakt. Ik had er best een nachtje langer willen verblijven. Zondag doorgereden naar de jachtluipaardenfokkerij. De meeste dieren zitten achter het hek, dus het echte safarigevoel kreeg ik nog niet. Wel veel met mekaar gelachen in de safaritruck.

Maandag hebben we met de eerder door ons gekocht verf een van de containers - van waaruit de Sizananimedewerkers werken en koken - geverfd. We begonnen eerst met ons eigen groepje, maar nadat ik een paar lokale jongens vroeg of ze ook mee wilden schuren volgden er snel velen. Dat is leuk om samen zo`n projectje te doen. Het spelen `s middags met de kinderen maakte het een geslaagde dag. Om 18 uur zijn we nog even een biertje gaan drinken in de plaatselijk shebeen en toen was het al weer tijd voor eten.

Ik ga hier trouwens belachelijk vroeg naar bed: om 20 uur voelt het vaak al als 00 uur, dus vroeg onder de wol. Gelukkig gaat de familie ook vroeg. Zij hebben ook vaak een early start om 6 uur. Dan gaat vader Allen naar zijn werk.

Vanavond gaan we met zijn allen een vuurtje stoken in de tuin bij een van ons, met een hapje en een drankje erbij. Heerlijk! Daar zijn we ook wel weer even aan toe: vanochtend hebben we de sewingroom (naaikamer) helemaal uitgeruimd en schoongemaakt. Elizabeth wil graag de vrouwen met HIV weer de kans geven om hier weer kleding te maken en te borduren en ook om sieraden te maken met kraaltjes. Dat lijkt me een goed project om meer inkomsten te genereren. Misschien een handeltje voor hen beginnen in Nederland. Bij ons is immers alles wat handgemaakt is momenteel superpopulair. Wie weet...

Ik ga afsluiten, tijd is bijna om. Dank je wel Denise voor het printen en dank jullie allemaal voor jullie leuke en warme reacties. Doet me goed.

Liefs, Marielle

Vorig bericht Volgend bericht

Reacties

Reageer op dit bericht

Naam:
E-mail:
Bericht:

Stuur mij een bericht bij elke nieuwe reactie op dit verhaal
Meld mij aan voor de mailinglijst dit dagboek
Ik ontvang graag maandelijks het hamba.nl magazine

Type de code over: